رسول الله ! آنان را براى ما توصيف كن ، فرمود : « امّا اين گروه نماز به پا مىداشتند و روزه مىگرفتند ، و نيمه شب ، شب زنده دارى مىكردند ، لكن وقتى كه مال حرامى بر آنها عرضه مىشد ، به سرعت آن را مىربودند ، مؤمن كسى است كه از مال خود مىبخشد و از مال ديگران پرهيز مىكند . » ( 18 ) مطر ورّاق به عمرو بن عبيد گفت : من به تو در بارهء آنچه مردم راجع به تو مىگويند ، رحمم مىآيد ، عمرو گفت : آيا از من هم چيزى در بارهء آنان شنيده‌اى ؟ گفت : خير ، عمرو گفت : پس به آنها رحم كن ! گويند : عمرو بن عبيد ، به كسى در مصيبت پسرش چنين تسليت گفت : پدرت كه اصل تو بود ، و پسرت هم كه فرع تو بود ، رفتند و اگر كسى اصل و فرعش رفته باشد ، سزاوار است كه دوامش اندك باشد . و نيز از او نقل كرده‌اند ، وقتى كه از بخشندگى نزد او صحبت كردند و زياد آن را تعريف كردند ، او خاموش بود ، بعد گفتند نظر شما چيست ؟ گفت : شما به تعريف واقعى سخاوت نرسيديد ، بخشنده كسى است كه مال خود را سخاوتمندانه و بىچشمداشتى مىبخشد و از مال مردم از روى تقوا خوددارى مىكند . شنيدند كسى در همان شبى كه از دنيا رفت ، مىگفت : بار خدايا ! تو مىدانى وقتى كه دو كار براى من پيش مىآيد كه يكى رضاى تو در آن باشد ، و ديگرى خواست خودم ، هرگز كارى جز اينكه رضاى تو را بر هواى نفس خود مقدم بدارم ، انجام نمىدادم پس مرا بيامرز ! يكى از بزرگان مىگويد : هر كس در ترك لذّت راست بگويد ، از زحمت هواى نفس آسوده بماند ، خداوند بزرگوارتر است از اينكه دوست خود را كه به خاطر وى ترك لذّت گفته است ، عذاب كند . كسى از پيامبر پرسيد : يا رسول الله ! مؤمن كيست ؟ فرمود : « مؤمن كسى است كه وقت بامداد به قرص نانى كه مىخورد نگاه مىكند كه از كجا به دست